ขอระบายหน่อยแล้วกันวะ ทนมานานแล้ว ถ้าไม่มีคนเข้าใจก็ไม่เป็นไรนะ ขออันนี้เป็นที่ระบายของกู(ขอใช้คำหยาบเหอะว่ะ)ละกันนะ

ทำไมวะ ถ้ากูเปลี่ยนไปโดยที่กูพูดคำหยาบขึ้นไม่เหมือนคำหวานๆเหมือนตอนแรก แล้วมันหมายถึงว่ากูไม่ได้รักใช่มั้ย เพื่อนๆมึงตอบกูหน่อยดิ แล้ว...

ถ้ากูขี้โมโหขึ้น ขี้รำคาญขึ้น กูเริ่มแสดง "สันดาน"ของกูแล้ว จะหมายถึง กูไม่อยากจะอยู่ต่อไปใช่มั้ย แล้ว...

ที่กูพูดหยาบ มันก็เป็น"สันดาน" ของกูอยู่แล้ว กูไม่รู้ว่ะ เพื่อนๆ กูควรจะทำไงดีวะ ....

คือตอนนี้กูรู้สึกติดๆขัดๆมาก เซ็งว่ะ บอกตรงๆ เอะอะอะไรก็ทะเลาะๆ กูก็เบื่อที่จะต้องมาทะเลาะกันแล้ว ในใจกูก็เสียใจเหมือนกันนะเวลาทะเลาะกันแต่ละครั้ง ...

ทำไมวะ ทำไมพวกผู้หญิงชอบคิดว่า ผู้ชายอย่างเราๆ มันรักง่าย ลืมง่าย ผู้หญิงรักต้องเริ่มจาก 0 ผู้ชายรักต้องเริ่มจาก100 ไอ้เชี่ยเอ้ย ผู้หญิง เริ่มรักจาก 100 มีถมเถไป ทำไมต้องว่าแต่ผู้ชายฝ่ายเดียว ...

ทำไมวะ ทำไมถึงคิดแบบนั้น ผู้ชายทั้งโลกนี้แม่งเหี้ยเหมือนกันหมดใช่มั้ยวะ บางครั้งกูก็อยากจะทำไรเป็นส่วนตัวของกูบ้างเวลาบางครั้งกูเรียนเครียดๆ อยากจะเล่นเนตปกติ อยากจะฟังเพลงปกติ อยากจะดูหนังบ้าง เฮ้อ... 

เดวบอกไป เดวก็งอน ประชดว่า ต่อไปนี้จะไม่รบกวนเวลาละ ทำให้กูต้องมีเวลากับ "โทรศัพท์" ตลอด เหอะๆๆ แล้ว...

เวลาทะเลาะกันกูก็รู้ตัวดีว่ากูมันโมโหง่าย เดวก็หายแล้ว คบกันมาตั้ง 2 3 ปีแล้วยังไม่รู้อีก บางครั้งกูก็รู้ว่ากูผิด เออ ผู้ชายแม่งปากแข็ง กูก็รู้ตัว บางครั้ง "สันดาน" ของกูแม่งก็ปรับยาก เพื่อนๆ กูควรจะทำไงดีวะ เฮ้ย!! เฮ้อ....

กูระบายจนเหนื่อยละ พวกเพื่อนที่มาอ่านspaceกูช่วยกูทีเหอะว่ะ กูมีข้อเสียไรพวกมิงบอกกูที กูจะได้แก้ไข ทำตัวให้ดีสมเป็นแฟนที่คู่ควรเหอะว่ะ กูระบายแค่นี้แหละ....

ที่กูรู้ตัวกูก็มีแค่นี้ ใครๆกูรู้ว่ากูรัก "เขา"มากแค่ไหน แต่เวลากูพูดไป ทำไม"เขา" ไม่เชื่อกูวะ เพราะว่าผู้ชายแม่งขี้โกหกหรอวะ?? เฮ้อ... ผู้ชายแม่งผิดเสมอแหละ